1
Miña Virxen da Peneda,
funlle limpiare a capilla
y-ela díxome dend'o alto;
-Dios che pague, miña filla.
Vale mais un toxo verde,
plantado na miña horta,
que unha mala veciña
d'arredor da miña porta.
Catro aves escondidas
son as que pasan o mar:
o cuco y-a anduriña,
a rula y-o paspallás.
Moreniño, moreniño,
moreno como unha mora,
non sei que ten o moreno
que a todo o mundo namora.
Moreniña ha de ser
a terra que dea centeo.
O home qu'ha de ser bo
ha de picar de moreno
2
Casadiña de tres días
non se cansa de chorar
pol-a vida de solteira
que non ha a de recobrar.
...
a) -Nun xardín do teu país
cinco rosiñas collín.
Eran os cinco sentidos
qu'eu tiña postos en ti.
b) -O primeiro é ver a prenda
que no mundo mais eu quero.
Durmindo estou eu soñando,
soñando estou que te vexo.
c) -O segundo é oir sempre
voces do teu corazón.
Eu non sei de que maneira
che collín tanta afición.
d) -O terceiro é o gustar.
¿E que gusto poido eu ter
estando ausente de ti
e non podert'ir á ver?
e) -O cuarto sentido é ulir
entre rosas d'un xardín.
Soilo che pido, rapaza,
que non te esquenzas de min.
f) -O quinto é soilo tocar.
Eu nunca nada toquei.
O que che pido, rapaza,
que non me perdas a ley.

Comentarios
Publicar un comentario