DAME LUME, SARA
(Arranxo Manuel
Carballo Pastoriza)
-Me
llamaron a la cocina para atizar a candela
Dame lume, Sara.
Y
yo como no era tonta, aticeille na cociña.
Polo vertedeiro, dame lume,
Sara.
Dame lume, Sara, que son
mariñeiro.
Se eres mariñeiro non me
importa nada.
Cunha boa moza tumbado na
cama.
AS MOCIÑAS NOVAS DÉITANSE
NA CAMA.
Tumbado na cama e sen
traballar.
Dame lume, Sara, que quero
fumar.
-O
Carballo da Portela ten a folla revirada.
Dame lume, Sara.
Que
lla revirou o vento nunha mañán de xiada.
Polo vertedeiro, dame lume,
Sara.
-As
rapaciñas da Ghuardia sonche de moito palique.
Dame lume, Sara.
Elas
botan o anzuelo, quen queira picar, que pique.
Polo vertedeiro, dame lume,
Sara.
-Non
te cases, queridiña, co mariñeiro do mar.
Dame lume, Sara.
Arma
vela, arma vela, e vai cara seu lugar.
Polo vertedeiro, dame lume,
Sara.
-El
mariñeiro al domingo, buen sapato i buena media.
Dame lume, Sara.
El
lunes por la mañana, descalsito por l'arena.
Polo vertedeiro, dame lume,
Sara.
-Unha
vella nuncorral dun peido matou un polo.
Dame lume, Sara.
Se
atiza polo alto, mata galiñas e todo.
Polo vertedeiro, dame lume,
Sara.
-Con
la moda que han sacado, de tirar suegras al mar...
Dame lume, Sara.
la
cabrona de la mía está aprendiendo a nadar.
Polo vertedeiro, dame lume,
Sara.
Comentarios
Publicar un comentario