CANTA O GALO
(Cantiga popular-Cantares Gallegos de Rosalía
de Castro /
Transcrita por D. José
Ibarra pra o coro Agarimos da Terra)
-
Cantan os galos pr'o día,
érguete,
meu ben, e vaite.
-Como
m'hei d'ir, queridiña,
como
m'hei d'ir e deixarte.
-Non me
mires d'ese modo
que me
vas adormentare.
-Eu non
sinto o de dormire,
sintirei
o despertare.
Pol-o
souto e pol-a fraga,
pol-a
terra e pol-o mare
vou
pensando, queridiña,
como
t'hei de namorare.
-Meiguiño,
meiguiño, meigo;
meigo,
que me namoraste,
vaite
d'onda min, meiguiño,
antes
qu'o sol se levante.
...
Xa
cantan os paxariños,
érguete,
meu ben, qu'é tarde.
...
-Deixa
que canten, Marica;
Marica
deixa que canten...
Si ti
sintes que me vaya
eu
relouco por quedarme.
Irei,
mais dame un biquiño,
antes
que de ti m'aparte;
qu'eses
labiños de rosa
inda
non sei como saben.
-Con
mil amores cho dera,
mais
teño que confesarme,
e moita
vergonza fora
ter un
pecado tan grande.
-Pois
confésote, Marica,
que
cando casar nos casen
non
ch'han de valer, meniña,
nin
confesores nin frades.
-¡Adiós,
cariña de ros!
-Raparigo,
¡Dios te garde!
Comentarios
Publicar un comentario