A GAITA NON
CANTA, QUE CHORA
(Balada que se canta na romaría da
Virxen d'o Monte, en Carnota)
Miña gaitiña querida,
miña queridiña gaita,
ti endulzas o meu corpo,
ti das vida á miña y-alma.
Gaitiña galega
que tocando estás,
tanto m'entristeces
que chorar me fas.
Toca máis alegre
que faga beillar
á Nuestra Señora
que'está no altar.
Miña Virxen milagrosa,
miña Virxen sacrosanta,
tendes a cas no monte
onde o paxariño canta.
Alegres rapazas
vind'á troulear,
que'a gaita non chora
que contenta está.
Xa chegou o día d'a Virxen,
y-o redor da santa ermida
cen almas choran e rezan
dando voltas de rodillas.
Xa empezan os cregos
a misa á cantar
y-o fogueteiro
o fogo a botar.
Sale a procesión
por aquel lugar,
todos a mirala
paran de beillar.
Uns berran: ¡Café caliente!
Outros: -¡Quen compra sandías!
-¡La suerte del pajarito!
-¡A perra gorda las vistas!
Gaitiña melosa,
para de tocar;
a festa termina,
vámonos marchar.
O sol se recolle,
a noite ven xa,
soliña qued'a Virxen
no seu hermoso altar.
Comentarios
Publicar un comentario