CANTIGAS POPULARES


CANTIGAS POPULARES
(Arregladas, en forma de pot-pourri, pra o coroAgarimos da Terra por D. Ángel Abad)



ALALÁ
A rapaza da ribeira
ben dormida pode estar,
que'os suspiros do meu peito
non a poden despertar.

Si das mágoas que fixeches
non te queres acordar,
déixame vir o teu lado,
eu chas saberei mostrar.

RUADA
Ven, miña xoya,
branca pombiña,
ti es miña y-alma
y-es miña vida.
So por ti vivo,
ven garimosa,
ven miña prenda,
ven miña rosa,
que che quero con toda'a y-alma.

Si non te vexo
non teño calma,
ven que non podo
vivir sen ti,
senón, roxiña,
fuxo d'eiquí.

3
RETESIA (SIGLO XIII)
Esta noite hei d'ir alá,
meniña non teñas medo.
Co'a punta da navalla
quitarei o tarabelo.

-Pensaches que por me rir
que xa me tiñas na man,
inda has de dar tantas voltas
como da o moiño en van.

REGUEIFA (SIGLO XIV)
Adiós, meu meniño, adiós,
xa que te marchas pr'a guerra.

Non olvides a prendiña
que che queda acá na terra.

A XOLDA
Fiandeira, tira co'a roca;
costureira, deixa o dedal;
vinde todas á foliada
do souto do conde
saltar e beillar.
¡Viva a fachenda!¡Viva o folgar!
¡Vivan as mozas garridas
do noso lugar!
Aturuxos, xente a barullo;
xa o gaiteiro incha o fol
e nas mesas das rosquilleiras,
moreas de roscas,
resolio e limón.
Miña roxa, bota unha copa;
miña nena, vamos brincar.
¡Vivan as mozas garridas
do noso lugar!

Comentarios